نمی‌دونم به خاطر چیه اما با یه قشر عظیم از ۵۰-۶۰ ساله های ۱۳ ساله طرفیم!
با سیل عظیم مادران وابسته به پسراشون!
با سیل عظیم خونواده های(منظورم بزرگای خونوادست) کنترل گر و هیستریک و احمق...
دلیلش هرچی که هست بیاید دسته جمعی قول بدیم که حداقل خودمون بزرگ شیم! یعنی رشد کنیم. فااااک

۱۳ آبان چه روزیست؟ روز جمعست

به دو تا نتیجه ی بزرگ که تو کل عمرم رسیدم یک اینه که never lie and laugh about it and pretend that it does not exist
دومیشم اینه که:
Never be a lazy ass do some thing about some thing and figure it out so that you don't suffer meaninglessly.

Someone should plan to reward himself when going around laziness not vice versa

It's 4 and 1/3 midnight and it is as if everything is much calmer inside....

کاش سر صبح یکی بود یکاری می کرد رقصمون بیاد .

ماستدون از نظر این موارد شبکه ی بسیار بهتری هست. چون داده ها رو بزک و پروموت نمیکنه، ترتیب زمانی داده ها رو رعایت میکنه، اعلان بیمورد نداره و طوری طراحی نشده که توجه و تمرکز ما رو بدزده. صد البته دوستای خیلی خوبی که اینجا دارم و ازشون یاد میگیرم و میخندم و گریه میکنم تاثیر خیلی خوبی دارن. از همتون ممنونم :underheart:

موارد زیادی به ذهنم میرسه که حس میکنم مهم هاش رو گفتم. البته همه‌ی این ها برای خودم که از شبکه های اجتماعی پول در نمیارم، یادگیری و تمرکز برام مهمه، به نظرم میاد وقت و عمر محدودی دارم درسته و خب یه آدم دیگه که آدم متفاوتی هست و حتما دنیا رو طور دیگه ای میبینه ممکنه نظر دیگه ای داشته باشه.

۴.۳: منفعتی که فعالیت هدف داری مثل ورزش کردن دارد و با فعالیت بیهدفی مثل چک کردن شبکه ی اجتماعی مقایسه کنیم! حتی نیم ساعت! معمولا فعالیت هدف دار برنده میشود.
۴.۴: روزی نیم ساعت به نظر خیلی کوچیک میاد ولی ۲ درصد کل زندگی ماست! اگر بشه روزی ۴ ساعت ۲۵ درصد کل تایم بیداری ماست. چک کردن این شبکه ها یک تصمیم یک روزه نیست که بگوییم فقط نیم ساعته اینها معمولا تصمیم های چند ساله هستند. که موقع ثبت نام اگر عنوان میکردند که سالانه ۱۰۰۰ ساعت وقت خودتون رو باید به این پلتفرم اختصاص بدید مطمئنم هیچکس ....

Show thread

۴. این شبکه وقت و تمرکز را ازبین میبرند!
وقت چرا؟ من که روزی نیم ساعت بیشتر نمی‌رم... حتی اگه نیم ساعت در معرض یه موضوع جذاب اما بیخود قرار بگیریم شعور ما به اون اختصاص پیدا می‌کنه و در طول روز محتوایی که می‌توانستیم انتخاب کنیم که نبینیم و میبینیم.
چرا تمرکز؟
آدم متمرکز در یک شبکه اجتماعی مثل توییتر یا اینستاگرام دیوانه میشود چرا که لازم است هر ۱۵ ثانیه یک بار توجه خود را از موضوعی به موضوع دیگر سوییچ کند. و اگه یه نفر خیلی این کارو بکنه ده دقیقه پشت سر هم نمیتونه تمرکزش رو حفظ کنه.

ادامه ۳.۱: فقط کافی است برای راستی آزمایی این ادعا یک ساعت با تمرکز کتاب خواندن برای کسب اطلاعات را با یک ساعت چک کردن شبکه های اجتماعی مقایسه کنیم و عملا این کار رو انجام بدیم.
۳.۲: محتوای این شبکه ها ممکن است دیدگاه های احمقانه ای را در مورد کار، رابطه، تفریح و ... به ما تزریق کنند مثلا من متوجه شده ام زندگی ایده آل در توییتر فارسی یک دولت و حکومت فخیمه است که سوای ملت همه چیزش درسته، پوشیدن چیزهای قشنگ و تنبلی مفرط در یکی از جزایر زیبا و ... است.
که خب این دیدگاه ها فلج کننده ان

Show thread

۳.۱: اما استراتژی کسب این محتوا بسیار ناکارآمد هستش!
چون کسب این محتوا اصلا هدف دار نیست به قولی ما دنبال چیز به خصوصی نمیگردیم که آن را پیدا کنیم بلکه فقط خودمون رو در معرض این اطلاعات قرار میدهیم که ممکنه به درمون بخوره. بله من اول باید برم اینستا یک دور چک کنم لیلی و فیفی و شیشی ناهار چی خوردن بعد اگر موضوع داغی اجتماعی نشده باشد و دِین لایک کردن خود را ادا کرده باشم یک پست میبینم که به دردم میخورد آنهم آنقدر در هجمه ی اطلاعات قرار گرفتم که مغزم اصلا نمی‌تواند تصمیم بگیرد که کجا استفاده بکند

۳: در کل محتوای این شبکه ها از آشغال تشکیل شده اند!
این ادعای بسیار بولدی هست که میکنم.
بیشتر از ۹۰ درصد محتوای شبکه های اجتماعی مثل توییتر و اینستاگرام را آشغال های اصلا به درد نخور و حتی سطحی شکل میدن. ممکنه یه نفر بگه نه‌من این پیج ها رو فالو میکنم اطلاعاتشون به دردم میخوره؛ بله درسته به هر حال در هر جایی اطلاعات به درد بخور هست مثلا تو یه جایی که یک میلیارد عضو داره حتما محتوای یه درد بخور هم پیدا میشه.

۲.۴: کار چک کردن یک کار به شدت بی تمرکز هست و ذهنی که در طول روز حد اعلای تمرکز رو تجربه نکنه به رضایت نمیرسه. و اگر مدام به چک کردن بپردازیم در واقع به ذهن آبنبات دادیم در حالی که نیاز به غذا داره. و مسیر کسب رضایت رو که باید آهسته آهسته با تمرکز به دست بیاد اشتباه میگیرم و سریع می‌خوایم بهش برسیم وقتی نمی‌رسیم افسرده میشیم.

۲.۳: در این شبکه ها اخبار به شدت در حال چرخش هستند و خود اخبار بیانیه های دستکاری شده برای جلب توجه بیشتر(معمولا ترس و شهوت) هستند. مدل فرضی که از دنیا به صورت ناخود آگاه شکل می‌دیم یک فضای تاریک خواهد بود و هر روز که بیدار می‌شویم حس میکنیم در دنیایی «فقط» پر از آشوب بیدار شده ایم و بالطبع مضطرب خواهیم بود.

Show thread

۲. این شبکه ها افسردگی به بار میارن!
۲.۱: ذهن ما به خاطر مدار مقایسه ی برتری که قدمت چندین میلیون ساله داره به طور اتوماتیک دائم در حال مقایسه ی ما با محیط هست که خطر ها رو تشخیص بده و جایگاهشو بشناسه. اگه خودمون رو تو موقعیتی قرار بدیم که همه چیز درباره منیت آدم هاست قراره ذهنمون به اشتباه بیفته.
آدم ها معمولا در این شبکه ها به شدت ویرایش شده هستند‌.
۲.۲: چک کردن شبکه های اجتماعی یک کار لذت بخشه ولی چون تکراری هست ممکنه ما هی به اون منبع برای کسب لذت مراجعه کنیم و وقتی کسب نکنیم ناراحت بشیم!

Show thread

۱. سر زدن به شبکه ی اجتماعی کاری به شدت اعتیاد آوره. چرا؟
۱.۱: چون راحته!
۱.۲: از قطعه های کوچکی تشکیل شده که به چشم نمیاد مثلا خواندن یک توییت یا دیدن یک عکس ۱۰ ثانیه زمان می بره اما این قطعه های کوچیک وقتی رشد کنن یهو میبینیم ۱ ساعته داریم اینکار و میکنیم.
۱.۳: موقعیت صحبت کردن با آدم ها دسترسی بهشون و حتی تایید گرفتن از اجتماع و مشهور شدن موجوده پس وسوسه میشیم.
۱.۴: ذهن رو مشغول می‌کنه و گذر زمان رو ساده تر و اندکی تحمل خود آگاهی اون لحظه رو که نمی‌دونیم چیکار کنیم راحت می‌کنه.

Show thread

مدت زمان زیادی بود که توییتر نمی‌رفتم تا اینکه چند وقت پیش که رفتم جواب یه نفر که بهم دایرکت داده بود رو بدم دو سه بار وارد شدم و از اون روز (حدود ۳ هفته پیش) روزانه لاگین میکنم یه بار دوبار ۳ بار. امروز تصمیم گرفتم باز تا مدتی توییتر نرم. همچنان قراره اکانتم رو حفظ کنم. اما ذکر چند نکته رو در مورد اعتیاد به شبکه اجتماعی و خبر رو که از تجربه ی خودم هست رو عنوان میکنم.

Show more
Mastodon

Server run by the main developers of the project 🐘 It is not focused on any particular niche interest - everyone is welcome as long as you follow our code of conduct!