Siegfried Bracke over de ‘meritocratie’. Heel hard je best doen, zegt-ie letterlijk, biedt hoegenaamd geen garantie op succes, en ‘dat is fair’. ‘Kijk, iedereen heeft gelijke kansen. Er zijn alleen geen gelijke uitkomsten. Je hebt veel schilders die heel hard hun best doen maar nauwelijks iets verkocht krijgen, en dan heb je Luc Tuymans die miljoenen krijgt voor een schilderij. Dit is een fair systeem en ik ben voor dat systeem.’ demorgen.be/nieuws/siegfried-b

Belangrijke nuance: in een pure meritocratie is er geen ruimte voor meevallers, die niet per se onfair zijn. (Dat gezegd, die gelijke kansen, daar is zo ook nog genoeg werk aan.) apache.be/gastbijdragen/2020/0

Dhr. Bracke verdedigde dus niet de meritocratie, maar – een beetje zoals Koen Smets – de (bijzonder grote) rol van puur toeval. My bad. (Tussen haakjes: dat mag, al vind ik dát wel weer vloeken met het beeld van de zogenaamde hardwerkende Vlaming die ‘steeds weer voor een ander z’n nikkel afdraait’, waarmee zijn medestanders zo graag schermen. [‘Such is life, en daar is niks mis mee!’])

Sign in to participate in the conversation
Mastodon

Server run by the main developers of the project 🐘 It is not focused on any particular niche interest - everyone is welcome as long as you follow our code of conduct!